Þetta er kvikindið – ég er því miður ekki með mynd af henni með lappirnar úti, svo full stærðin sést ekki vel.

Heimildarmyndin:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ElL9CRS2iI0]

Það var svaka flugeldasýning á gámlárskvöld, svipaður pakki og aðfangadagskvöld samt. Allir sátu í hring og svo var hlaðborð.

Ég er kominn með kvef.

Hér eru svo nokkrar myndir frá klifri.

Flott mynd

Petter reynir á sig af öllum krafti.

Scott, ljósmyndari sem vinnur í Mumbai

Önnur góð af Petter

Tomi Lindroos veltir fyrir sér klifrinu.

Þetta er Erin frá Ástralíu

Tomi aftur, rústar leiðinni

Hér eru svo fullt af skemmtilegum myndum frá hampi. Þær eru margar svo ég held ég nenni ekki að setja eina og eina inn í einu sorry.

Við erum búin að vera að klifra nánast á hverjum degi, fyrir utan nokkra hvíldardaga.

Helga fór í vikunni í námskeið í thailensku nuddi, hjá Cyriac Joseph. Hún lærði “Level 1″, sem er lappir, hendur, axlir, höfuð og andlit.

Fyrir utan það er ekki mikið að frétta, þannig að þetta er stutt færsla með eingöngu einni mynd…

Við höfum klifrað aðeins og svo haft það gott með góðu fólki hér á gistiheimilinu. Við fengum aftur herbergi á Goan Corner. Sharmilla og Thakor, maðurinn hennar, reka það með Amit, sex ára gutta í spidermanbol og með skínandi plast-riffil. Strákar eru allsstaðar eins

Addi og Mattias spila skák og drekka ógeðisdrykki

Klukkan er 7 um morgun…ennþá svalt og já, Addi getur vaknað snemma er hann langar til þess!

Farið að hitna í kolunum…

Fyrsta klifursárið hennar Helgu, hún var mjög stolt! (enginn verður óbarinn biskup og allt það)

Þessar kellur koma annnan hvern dag og selja ávexti og hafa gert það í 12 ár. Fyrst kaupir Sharmila fyrir veitingastaðinn og svo megum við spreyta okkur. Þær eru æði þegar þær koma innkeyrsluna allar með körfuna sínar á hausnum

Hjónin á Goan Corner að búa til Nutella-doghnuts…keinuhringjadeig fyllt með súkkulaðismjöri og svo djúpsteikt. Nammi gott…Sharmilla bakar eina tegund af eftirrétt (sykurgúmmulaði) á hverju kvöldi 

Myntu te…Helgu fannst það bara svo fallegt!

Prinsinn af Goan Corner!

Þetta er kökumaðurinn (cakeman)…hann röltir um klettana og selur klifrurum kökur Við höfum ekki enn keypt, við höfum ekki list á kökum klukkan átta á morgnana.

Þetta er svona skrítinn Indverskur maður sem að lifir í Asram (gistiheimili eða lítið samfélag þar sem allir fylgja sama gúrúinum), maðurinn á myndinni stundar jóga og hugleiðir, ferðast um með enga peninga og lifir á peningagjöfum. Hann gaf okkur öllum rautt og svart fræ (til heilla)  og í staðinn fékk hann 10 rúbís (30 krónur).

Við fórum til Hampi town á föstudaginn með Tomi frá Finnlandi. Það var einhver hátíð, verið að fagna því þegar Rama og Shita (guðir) giftu sig. Við héldum að það ætti að taka vagninn út og draga hann eftir aðalgötunni (á vagninum er um 7 metra há stytta af Rama sem er skreytt með blómum og drasli). Það var ekki málið en okkur var sagt að á þessari hátíð kemur fólk frá nágrannabæjunum og hanga í Hampi. Klæða sig upp fara í hofin, biðja og svo hanga og tjilla fram á nótt..bara þetta sem við gerum á jólum og páskum…borða og tjilla saman og háma í sig nammi

Helga við nammibarinn…ekki svo gott nammi :/

Mannfjöldinn að fara í hofið eða musterið eða hvað sem þetta kallast á ísl

Þetta er svona duft til þess að skreyta sig í framan, rauða doppan og fleira skemmtilegt.

Perlufestar og fleira til sölu

Þessi kunni ekki ensku svo við vissum aldrei hvað var hægt að hlusta á!

Addi og Tomi að rölta, báðir mjög röltlegir!

sdfgsfd gsdfgs dfsdf

Þessi feita geit fékk græn horn fyrir hátíðina

nei þetta er sko ekki stelpu-mótorhjól!

Strákurinn stóð upp og ætlaði að færa sig þegar Addi tók myndina og var ekkert smá ánægður þegar Addi bað hann að setjast aftur. Olíulampar til sölu.

Jólagjöfin í ár!

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0ug9cbKHT_I]

]]> http://www.utiovissuna.com/2009/12/08/hampi-aftur/feed/ 2 http://www.utiovissuna.com/2009/12/01/pondicherry-tamil-nadu/ http://www.utiovissuna.com/2009/12/01/pondicherry-tamil-nadu/#comments Tue, 01 Dec 2009 14:03:20 +0000 utiovissuna http://utiovissuna.com/?p=623 Continue reading →]]> Pondicherry, Ponducherry, Puducherry, Pondichery, Pondicheri, Pundicherry – svo margar mögulegar stafsetningar, svo fáar götur.

Pondicherry er rómantísk hálf-frönsk nýlenda í norðurhluta Tamil Nadu. Við eyddum 2 nóttum hérna og það var alveg passlegt. Við vorum búin að heyra marga góða hluti og einhverja ekki eins góða hluti um bæinn.

Við höfðum heyrt frá öðrum ferðalöngum að fólk í Ponducherry væri frekar dónalegt og gistingin dýr. Við ákváðum að taka splæsið því við fundum hvergi laust herbergi sem var ekki grút-skítugt og eyddum miklum pening í að vera á “Colonial Heritage” í franska hlutanum. Gullfallegt gistiheimili með fallegum aflokuðum garði. Það var bara ein nótt laus svo næstu nótt splæstum við í dýrasta herbergið á gistiheimilinu. Stórt herbergi, risa rúm, einkasvalir með borði, geðveikt góð loftkæling og bara frábært herbergi. Þið sjáið mjög góða og ýtarlega kynningu í videoinu neðst á síðunni. Okkur fannst þetta alveg rosalega dýrt, fína herbergið var til dæmis meira en tíu sinnum dýrara en gistiheimilið í Hampi. Það kostaði rúmlega 7000 krónur, í samhengi við Ísland er þetta bara venjulegt verð á gistiheimili.

Við röltum aðeins um bæinn og sáum hitt og þetta. Aðallega kirkju, veitingastaði og eitthvað slíkt.

Ef maður vill upplifa eitthvað skemmtilegt í Pondicherry, þá er líklega besta bettið að fara og búa í einhvern tíma í hippanýlendunni Auroville. Það er mjög merkileg saga bakvið Auroville sem ég ætla ekki að fara út í hér, lesið Wikipedia ef þið viljið. Við nenntum samt ekki að fara þangað.

Það kom rigning og niðurfallið var greinilega eitthvað stíflað þarna…Addi var að fíla þetta en Helga neitaði að vaða, fékk far á bakinu á Adda sínum

Helga og perlurnar

Þarna geyma þau líkin, garðurinn á gistiheimilinu!

Fiskmarkaðurinn – sjá video neðar í blogfærslunni

Helga var greinilega mikið duglegri en ég að taka myndir í Pondicherry, því Addi (og Tom) er á öllum  myndum.

Kaþólsk kirkja…rosa fín, það var sunnudagur og mikið af fólki!

Það var óvenju mikið af ruslahaugum á götuhornum í Ponducherry…Helga vildi mynda herlegheitin.

Hleðslutæki, fjarstýringar, rafmagnssnúrur, straumbreytar, playstation fjarstýringar, reiknivélar, framlengingarsnúrur og alskonar gamalt drasl.

Sumar göturnar voru ótrúlega fallegar og Franskar.

skemmtileg hugmynd

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=rFxcL5w5Tik]

Fiskmarkaðurinn

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=gu45trDm4kc]

Það var mjög erfitt að finna gistingu í Pondicherry – það var allt uppbókað eða rosalega skítugt. En allar gistingarnar áttu það sameiginlegt að vera rándýrar. Við létum okkur hafa það og fórum í þetta frekar dýra (2000 INR nóttin) gistiheimili. En það var reyndar var bara laust eina nótt.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=J7vUYdlWhvo]

Seinni nóttina (meikuðum ekki fleiri en 2 nætur í PC) fórum við í, líklega, dýrasta herbergið í gistiheimilinu. Stórt herbergi með loftkælingu, einkasvölum og bara rosa næs. Það var ennþá dýrara – keppni: Giskið á verðið á seinna herberginu og þið fáið verðlaun! Og þau eru ekki af verri endanum.

]]> http://www.utiovissuna.com/2009/12/01/pondicherry-tamil-nadu/feed/ 11 http://www.utiovissuna.com/2009/11/26/kanyakumari-tamil-nadu/ http://www.utiovissuna.com/2009/11/26/kanyakumari-tamil-nadu/#comments Thu, 26 Nov 2009 10:10:24 +0000 utiovissuna http://utiovissuna.com/?p=567 Continue reading →]]> Það var fallegt á leiðinni. Við vorum spennt að komast suður!

Úff, hvílíkur staður. Mikil fátækt, allt extra skítugt, ekkert að gera. Öll hótelherbergin hérna voru dýr og skítug – semsagt, ekki gerð fyrir vesturlandabúa. Þetta er fyrsta reynsla okkar af Tamil Nadu og fyrsti þefurinn er ekki góður.

Addi er að stikna út hita…

Kanyakumari er syðsti punkturinn á Indlandi og merkilegur fyrir það að þarna mætast þrjú höf: Arabíska hafið, Bengalflói og Indlandshafið. Okkur fannst það flott og hugsuðum að það mundi líta vel út á kortinu að koma hingað.

Smá vonbrigði!
Þetta er samt örugglega fínn staður, en við vorum bara orðin svo góðu vön í Varkala.

Við komum til Kanyakumari um kvöldmatarleytið og eyddum 2 tímum í að leita að hótelherbergi. við skoðuðum örugglega 15 hótel og á endanum völdum við eitt frekar dýrt (samt ekkert fansí, bara þokkalega hreint) og tókum ódýrasta herbergið í kjallaranum…svona er þetta bara stundum!

Þetta er frekar fína hótelið okkar…

Gangurinn okkar er líka geymsla…alskonar gamalt drasl þarna. Þetta herbergi var tvöfalt dýrara en litla sæta kotið okkar í Varkala

Það var verið að mála hótelið og eins og annars staðar á Indlandi er hér ekki neitt sem heitir öryggis eitthvað….hahaha, svo flippaðir!

Þrátt fyrir þetta létum við okkur hafa það að fara í smá sight-seeing. Við sáum minnisvarða um Mahatma Ghandi og fórum síðan í smá báta-skoðunarferð um höfin þrjú (örugglega) og sáum þar minnisvarða sem var reist á litlu skeri til minningar um mann. Þetta var einhver frægur andlegur maður sem eyddi nokkrum dögum á þessu skeri að hugleiða (rétt fyrir 1900). Í bátsferðinni  sáumvið líka risastór stytta af einhverjum manni. Því miður voru upplýsingarnar í þessari ferð allar á Hindi eða Tamil og svo eitt og eitt brot á ensku, þannig að höfum ekki alveg allar upplýsingarnar á hreinu. Þið getið lesið ykkur til á Wikitravel eða Wikipedia og kannski frætt okkur eitthvað!

Þetta er aðal ferðamanna-aðdráttaraflið og auðvitað höfin þrjú!

Þvílík biðröð í dallinn.

Það voru semsagt bara Indverjar í bátnum…hehe, alltaf eitthvað smá vandræðanlegt við að vera eina hvíta fólkið

Hann er smart þessu með bumbuna…svart pils og viskustykki yfir axlirnar

Addi var að pissa á sig af spenningi…hahaha (hann er að feika það)

Það er svo töff að þeir mála oft á veggina í staðin fyrir að setja upp skilti

Addi og lítill gaur að fyrir utan bókabúðina, Hann keypti sér tvær hugleiðslubækur…Paths of meditation og Meditation, it’s progress, practice and culmination!

Minnisvarðinn, sem er í rauninni hús og ínn í húsinu er stytta af þessum manni en það var bannað að taka myndir inni!

Addi að halda kúlinu

Útsýnið var mjög gott en hvað kom fyrir hárið á Helgu?

Næsta stopp var stóra styttan…við náðum því aldrei hver þetta var skiptir ekki öllu máli! (ekki er hárið neitt betra þarna)

Við löbbuðum upp stiga til þess að komast upp á pallinn til styttunnar og sjá útsýið. Við máttum alls ekki hrækja á leiðinni!

Addi stóðst ekki mátið…

Við, hafið og himininn!

Við tókum mjög margar myndir í þessum bæ….hmmm, samt fannst okkur hann ekkert svo merkilegur. Þetta tvennt helst greinilega ekki í hendur
Það gæti verið að þegar okkur leiðist einhverstaðar (þráðlausa netið okkar var hætt að virka) notum við tímann í að rölta og taka myndir og þegar við höfum það of gott, þá sitjum við í tölvunni eða á kaffhúsi og tökum engar myndir…..interesting!

Einn af miljón minnisvörðum um Mahatma Gandhi

Ég er farin að greiða mér!

Melodious musical centre…virtist vera í notkun, allaveganna voru nýjleg plagöt við innganginn.

Smábátahöfnin, Nauthólsvík og ruslahaugur í einum pakka…hentugt!

Mjög vinarlegur karl afgreiddi okkur…Helga fékk að taka mynd af búðinni hans, hún ætlaði að reyna að ná mynd af risastóru hárbrúskunum sem stóðu út um eyrun en það tókst ekki samt krúttleg mynd!

Fórum eiginlega alltaf á þennan veitingastað…ekkert merkilegt við hann, bara þægilegt að þurfa ekki að ákveða hvar við ættum að borða. Við söknum þess að geta opnað ískápinn og fengið okkur brauð með gúrku.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=CPN2YbnqkCg]

Sjórinn er ruslakarfa

Hann vildi sjá Adda í nýju buxunum…..

Ég held að buxurnar séu nu ekki eins ljótar og Gunni var að vona en þær eru samt svolítið gagnsæjar

Konan heitir Þóra Guðmundsdóttir og heimasíðan hennar er mjög dramatísk með introi og öllu. Ég ætla samt að hjálpa ykkur og gefa ykkur beinan link á heimasíðuna hennar, án introsins: http://www.secretgarden.in/welcome.html

Spurning hvort maður hafi einhverntíma tækifæri á að fara þangað. Það væri gaman að hitta Íslending hérna. Þessi staður lítur allavega vel út.

Varkala er allt öðruvísi en aðrir staðir sem við höfum komið til á Indlandi. Svona týpískur sumarfrís-staður, sandur, sól og hvítt fólk í meirihluta…eitthvað sem við höfum ekki séð áður. Það voru nokkrar “vestrænar” fjölskyldur sem er líka mjög óalgeng sjón í þessu stóra landi. Þarna var fólk greynilega komið til þess að slaka á, fara í sólbað og spila skák.

Við gistum á litlu gistiheimili sem ber heitið Baby House sem rekið er af hinum hressa Sham. Hann skírði staðinn Baby House vegna þess að mamma hans hafði gefið honum jörðina og hún hét þessu skemmtilega nafni, Baby. Helga fór á viku yoga námskeið sem haldið var upp á þaki á gistiheimilinu. Það voru því miður engar myndi teknar af herlegheitunum.

Vinir okkar, Tom og Rachel (hver man ekki eftir þeim ), komu til Varkala stuttu seinna og við vorum nágrannar á gistiheimilinu.

Öldurnar við ströndina í Varkala eru víst sterkar og maður fann það um leið og maður steig í þær (nb. að sá sem skrifar hefur eingöngu farið á alvöru strönd 2-3 áður á ævinni og aldrei dýpra en að hnjám)  – Maður fór aðeins út í sjóinn og alltaf þegar maður hélt að allt væri í góðu, þá kom risa stór alda og grípur mann, fleygir manni upp í loftið og dregur mann svo eftir botninum – mjög hressandi

Þegar ég var kominn með leið á því að labba út í sjó, standa eins og kjáni, bíða eftir öldu og láta hana dúndra mér í botninn, þá kenndi hinn veraldrarvani Tom Noel mér Bodysurfing og svo seinna þegar sjórinn var mildari, Bodyboarding.

Body Surfing gengur út á að fara út í sjó í brjóstkassadýpt og bíða eftir stórri öldu – svo þegar hún kemur þá byrjar maður að synda skriðsund á fullu í átt að ströndinni – svo kippir aldan manni með þegar hún er að hvolfast yfir og þá er eins og maður fljúgi eða svífi ofan á öldunni, hátt fyrir ofan fólkið í kring um sig á smá ferð.

Þegar ég var nokkurnveginn búinn að ná Bodysurfing á hreint, þá stakk Tom upp á að við fengjum okkur Bodyboards á leigu, því að sjórinn væri hugsanlega ekki lífshættulegur þann dag. Bodyboarding gengur út á nákvæmlega það sama og Bodysurfing, nema að maður leggst á svona lítið ca 1m langt bretti og beitir svo svipaðri tækni við að bursla áfram þegar aldan kemur – En Hólí sjitt!! Það er alveg rosalegt dæmi. Það er erfiðra að hitta á öldurnar, en þegar maður nær þeim, þá dúndrast maður áfram á ógnarhraða og hendist áfram kannski 50m í hverri öldu. Flýtur áfram eins og fleytt kerling. Geðveikt. Verð að prófa þetta í nauthólsvík.

Maturinn í Varkala er ágætur. Það er mikið af sjávarréttum og maður getur oftast valið sér ferskan fisk, krabba, humar, rækjur eða smokkfisk fyrir utan veitingastaðina og þeir elda síðan það sem maður velur. Þar sem þetta er líka túristaparadís þá er auðvitað auðvelt að fá Espresso, hægt er að surfa á netinu á sumum kaffihúsana osfrv.

Bíður þolinmóð eftir lestinni

Bíður þolinmóður eftir lestinni í aðeins meira töff pósu en Helga

Varkala ströndin er gull falleg. Hún er þekkt fyrir það að þetta er eina klettabeltið í Kerala sem snýr út að arabíska hafinu.

Það hafði hrunið undan gangstéttinni 2 mánuðum áður í mikilli rigningu.

Yndislega hreina og sæta gistiheimilið okkar: Baby House.

Helga sópar og passar að herbergið haldist hreint.

Helga hlær af því að það er svo gaman að skoða bloggið okkar

Svona var eiginlega hver einasti morgun, borða morgunmat með Tom og Rachel

Hvítt te – besta te sem maður fær

Eðlan borðaði með okkur morgunmat – hún hafði samt ekki mikla list, vildi aðallega skoða blaðið.

Plataður út í lífshættulegt áhugamál: Bodyboarding

Sjórinn leit stilltur út þennan dag

Róa róa róa… aldan alveg að grípa

Og svo á þvílíkri siglingu í átt að ströndinni

Þetta eru kellingarnar sem sjá um að halda við ströndinni – tína upp rusl og raka sandinn.

Stórmeistararnir einbeita sér – Þjónarnir eru oft mjög spenntir fyrir því að fá að spila við mann skák. Í Varkala keppti Addi við tæplega 10 þjóna og vann alla nema einn. Þetta er sterkasti skákspilarinn, Zures (eða Sures), þeir tóku 3 leiki og Addi vann 2/3 – mikill sigur fyrir Ísland.

Þetta Monopoly fór í þvílíkt drama á tímabili þegar reglurnar urðu óskýrar, en endaði samt ágætlega

Helga og Rachel völdu sér þennan disk af tíkrisrækjum…nammnamm!

Kokkurinn í eldhúsinu, eitthvað að undirbúa. Spjótin fara ofaní gat á tandoori ofninum. Gatið er samsagt undir “vok-pönnunni”.

Við örkum af stað í smá búðarráb – markmiðið er að finna buxur, sólarvörn, klósettpappír og sitthvað fleira.

Það eru endalaust af svona búðum víðsvegar um Indland. Allar eins en engin eins.

Addi endaði á að láta Mr. Taylor sníða á sig tvær stuttar buxur, handvaldi efni í þær.

Indversku karlmennirnir hittast stundum á ströndinni, spjalla saman og góna á búbbur. Mjög pirrandi en Þykir samt mjög eðlilegt.

Amma store

Gullmoli úr matseðli – sá sem nær að þýða þetta fær verðlaun

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=4uDFHWjtk70]

Við lentum í smá rigningarsudda – ekkert alvarlegt, en alveg grenjandi

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=CZ1BQa7Poj0]

Eitt kvöldið fórum við á ótrúlega tónleika – hljómsveit frá Alleppey sem var að spila á veitingastaðnum Rose Garden. Þeim gekk mjög erfiðlega að stilla gítarinn eins og heyrist á þessu videoi og náðu ekki að fullkomna það því að í miðjum tónleikum ruddist löggulið á fullu inn á staðinn og handtók alla starfsmenn staðarins fyrir að selja áfengi án leyfis. Eftir stóðu allir matargestirnir og hljómsveitin og fylgdust með lögreglunni fara í gegnum alla pappíra og allt á staðnum. Þegar við fórum frá Varkala var managerinn á staðnum víst ennþá í fangelsi…