Út í óvissuna » goa

Gengið gegnum Arambol

utiovissuna — Sun, 04 Oct 2009 21:39:14 +0000

Þetta video átti að koma með Arambol færslunni um daginn, en ég lenti í smá tölvuvandræðum og gat ekki klárað videoið í tæka tíð, svo núna kemur það bara eitt og sér… Þetta er semsagt í Arambol sem er smástrandabær … Continue reading →

Margao, 14.-16. sept

utiovissuna — Tue, 29 Sep 2009 06:13:58 +0000

Það er ekki margt hægt að segja um bæinn Margao… Við notuðum hann sem stoppustöð á leið til Hampi og gistum í mjög snyrtilegu og fínu hóteli í tvær nætur… Eftir hitann í Arambol vorum við farin að þrá loftræstingu svo við eyddum eiginlega öllum tímanum á hótelherberginu, sofandi með loftkælinguna í botni.

Sweet stuff – útsýnið frá Hótelherberginu

Yndislegt… hreint hótelherbergi – eitthvað sem maður tekur ekki sem sjálfsögðum hlut lengur…

Úrvalið í sjppunum er nú oft ansi gott… klósettpappír og pepsí

Þetta er jarðhæðin á hótelinu (reyndar er móttakan ekki þarna, en þvottahúsið er þarna)

Meira útsýni frá Hótelherberginu (við vorum btw. eiginlega bara á hótelherberginu)

Þvotturinn okkar kom mjög vel pakkaður til baka úr þvottaþjónustunni

En þegar kvölda tók, byrjuðu hræðilegar verur að færa sig nær okkur. Fyrst vissum við ekki hvað þetta var, Addi var viss um að þetta væru járnsmiðir í heimsókn. En síðan föttuðum við það.. þetta voru KAKKALAKKAR!!! Við tók mikil örvænting, við stukkum upp í rúm og héldum utan um hvort annað og öskruðum á hjálp. Þegar enginn kom, þá safnaði Addi í sig kjark, tók Kawasaki skóinn og þrusaði kakkalakkana í gólfið.

Það er merkilegt þegar maður drepur kakkalakka hvað mikið gumms er inn í þeim, járnsmiður verður einhvernvegin að engu, en kakkalakki verður að einhverskonar þykkri sósu, svona kannski karrý sósu. Kannski éta þeir mikið af karrý hérna (lol).

Ojjjjjjj….

ööööööhhhggggghhh…

hmmmphhhgghhh….

Leita að fleirum…

Arambol, 9.-14. sept.

utiovissuna — Sun, 27 Sep 2009 05:51:07 +0000

Glæsileg pálmatré, hvítur draumasandur, heitur sólbaðssjór og krúttlegir kofar. Á hvaða stað erum við komin? Jú, þetta er Arambol… Ahhhhhhrambol.. Hér er hægt að slappa af og njóta lífsins.

Strandalíf

Skítakuldi (djók)

Krúttlegar þessar búðir

Við eyddum meirihlutanum af okkar tíma hér á veitingastöðum, baða okkur í sólinni, spila pool (Helga rústaði Adda, 5-3) og svo auðvitað hékk Addi mikið inn á Internetstofunum (enda voru margar blog(g) færslur þessa helgi)

Það eru mikið af krúttlegum villihundum hérn a sem ýmist leika sér stöðugt á ströndinni eða taka því MJÖG rólega á veitingastöðum við lappirnar á miskunarsömum túristum sem oft hafa auka bita til að gefa…

Einn geisp fyrir afa!

Manni langar bara að leggjast hjá honum og kúra… fyrir utan flærnar og það

Voff voff, .. voff voff voff… grrr.. voff

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0ABUb2YoRLs]

Við gætum alveg ímyndað okkur að það sé næs að vera hundur hérna. Það á þig enginn, þeir lifa með mönnunum í samfélaginu, snýkja mat, borða upp úr ruslinu og leika sér oft margir saman í einu og virðast mjög hamingjusamir.

Þarna sést herbergið sem við gistum í

Labb labb

Helga horfir á þennan texta…

Klettar og tré… ef þið skilduð ekki sjá það

Þetta er útsýnið af svölunum okkar

Önnur mynd af útsýninu af svölunum.. hér sést samt draslið

Inni í bænum

Svalirnar okkar

Tælandi stelling… ekki í Tælandi

En gerðust hræðilegir atburðir í Arambol! Helga var bitin herfilega af moskítóflugum. Hún gat meira og minna ekkert gert í 48 klukkutíma nema liggja og bíða eftir að bitin gréru Svo til að bæta svörtu ofan á svart fékk Addi svo 39°C hita og uppköst, niðurgang ofl djúsí stöff… En við erum bæði mjög hress núna!

Bátur

Djúpar pælingar yfir matnum

Belja á leið hjá

Pálmatré, runnar, klettar, steinar og sölubás. Borðbrún og sést smá í stól.

Einmanalegur… þjóninn þarna vinstramegin er frábær náungi.. talar samt mjög einkennilega…

Á leiðinni á netið.. líklega að setja inn bloggfærslu

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=pOgFipFggMQ]

Æsisaga Helgu: Nóttin eftirminnilega

Það er eins og pöddurnar hafi grafið sig undir húðina og séu nú að reyna að naga sig út í gegnum bitin. Helvítis moskítóbitin. Í hvert sinn sem ég beini huganum eitthvert annað, kalla pöddurnar á mig, allar í kór, undan skinninu. Þær eru frekar, lúmskar, sjálfselskar og reyna að hafa fulla stjórn á mér. Ég reyni að slaka á, hugleiða og lesa en ekkert gengur.

Það er ekki fyrr en ég byrja að væla í Adda að ég átta mig: Hann er verr staddur. Hann er kominn með 39° stiga hita. Sveittur og þrekaður reynir hann samt að hughreysta mig.

Shit, vatnið er eiginlega búið.

Pöddurnar taka sér hlé á meðan ég sinni sjúklingnum. Finn til allskonar pillur og hagræði koddum og svefnpokum. Þær bíða í ofvæni eftir mér. Ég fer inn á bað og nýt þess að skola fótleggina í köldu vatni. Ég leggst inn í tjaldið, vona það besta en meðvitundin finnur þær aftur. Þær byrja hægt að kítla og skríða. Þreytan er sterkari í þetta sinn og ég svíf á vit meðvitundarleysis.

Heyri hljóð á baðherberginu. Gæti þetta verið dýr sem hefur komist gegnum netið á glugganum? Heyri annað hljóð, hóst, hvað er þetta? Innbrotsþjófur? Sný mér að Adda til að vekja hann. Shit, hann er farinn, farinn inn á baðherbergi að æla.

Ó mæ fríking god. Ég stend upp og finn hann liggjandi á skítugu klósettinu, “þetta er allt í lagi” segir hann. Ég get ekkert gert nema þurrka á honum sveitt bakið með skítugum bol.

Klukkan er að verða hálf fimm um nótt. Við leggjumst aftur og ég bið pöddurnar að hafa sig hægar á meðan ég reyni að endurtaka það ástand sem ég var í rétt áðan. Nú er ég alveg að sofna. Að deyja úr þorsta en ég verð að sofna. Vatnið er búið. Sofnuð.

Ég vakna. Lít á gluggann, jess, það er orðið bjart.

Þori varla að líta á klukkuna, hún er 8. Jess, það ætti að vera opið einhverstaðar. Klæði mig og hleyp niður, kaupi vatn og banana og gef Adda. Hann er glaður og þakklátur, mælir sig, 37,5° – okkur er borgið.

Panaji í Goa

utiovissuna — Sat, 19 Sep 2009 06:36:28 +0000

Þá erum við komin til Panaji, illa sofin en jákvæð. Panaji er 90 þúsund manna portúgölsk nýlenda. Við bjuggumst við eitthverju aðeins snyrtilegra en Mumbai þar sem þetta er bær í aðal ferðamannasvæðinu á Indlandi. Það var samt alveg jafn sjúskað. Sumt var auðvitað fallegt og athyglisvert en það besta var að hann var mun rólegri en Mumbai. Það var einmitt það sem við þurftum.

Helga pósar á svölum

Addi pósar hjá á/skólpi (á og skólp er það sama á Indlandi)

Panaji er í Goa, sem er fylki í Indlandi sem er þekkt fyrir að vera mikill ferðamannastaður. Ekki nóg með að það sé eitthvað um vesturlandabúa hér, þá er líka mjög mikið af Indverskum ferðamönnum á svæðinu. Panaji er stærsti bærinn í Goa.

Í hliðarsundi

Við tröppurnar á hótelinu okkar

Veltir fyrir sér heimspekilegum spurningum að indverskum sið.

Smá meira pós…

Þetta er mjög fræg kirkja… sem við fórum ekki í

Við skildum ekkert í því hvað Indverska fjölskyldan, sem rak hótelið okkar, talaði skiljanlega ensku. Seinna heyrðum við þau tala saman á tungumáli sem líktist portúgölsku. Þess ber að geta að herbergið var ótrúlega hreint!

Hótelið var yndi, hreint og kósí. Það var reyndar ekki loftkæling en hver vælir yfir því þegar maður kemst í heita sturtu.

Eina skiptið sem við höfum þurft að nota áttavitann hingað til
Á myndinni sést líka Julian, sem var með okkur í lestinni til Panaji

Prepaid taxi counter… gjössovel

Næturlestin Mumbai – Goa

utiovissuna — Tue, 15 Sep 2009 10:11:17 +0000

Við tókum í fyrsta skipti næturlest frá Mumbai til Panaji – 23:05 til 11:20.
Helga svaf í “Farmersmarket” og svefnpoka en samt var kalt eins og í júníútilegu á Íslandi.

Addi sá hinsvegar um að vakta kojuna neðan frá, því hann taldi sig nokkuð vissan um að einhver mundi stela bakpokunum okkar.

Við sofnuðum samt bæði að lokum við dýrðlegan “Chai! Chai! Chai!” og “Bani! Bani! Bani!” söng sölumannanna sem strunsuðu fram og aftur gangana af miklum metnaði.

Við vorum með klefafélagana Julian frá “Túlús” í Frakklandi og Rubens frá Goa. Heiðursmenn!

Þess má geta til gamans að lokum að þegar maður fer á klósettið í lestinni þá pissar og kúkar maður beint niður á lestarteinana. Indian style!