Um síðustu helgi var hann að fara með nokkrum vinum sínum í þeirra árlegu vínsmökkunar hópferð. Þetta eru krakkar sem voru saman í College í Idaho. Við hittum þau í heimahúsi rétt fyrir norðan San Francisco og fyrst héldum við að þetta væri svona 5 manns en svo komu alltaf fleiri og fleiri inn um hurðina og á endanum vorum við 13.

Það var ráðinn bílstjóri og mini rúta til að ferja hópinn á milli víngerða bóndanna (veit ekki hvað maður kallar þetta). Við höfum aldrei farið í svona og þessi ferð var víst ekki alveg típísk vínsmökkun þar sem það var “barrel tasting weekend”. Þá kaupir maður sér armband fyrir 40$ (loksins get ég notað þetta merki fyrir ofan 4) og svo fær maður kort með öllum víngerðarbæjunum sem eru þátttakendur. Á þessum bæjum er verið að gefa fólki smakk af því víni sem er að fara á flöskur svo það er búið að vera í tunnum í nokkra mánuði, flest voru frá 2010.

Við fórum yfir Golden Gate (Helga í fyrsta sinn). Hún er skemmtileg og það væri gaman að hjóla einn daginn. Það er mjög vinsæl hjólaleið því þegar maður er komin yfir hana tekur við eitthvað rosa fallegt ríkisbubbahverfi með skútum og fíneríi.

Þarna eru hnakkar.

Þetta “barrel tasting” er svona heví dutí vínsmökun, ekkert að skyrpa út úr sér og skola munninn, hvað þá glasið. Bara skella þessu í sig.

Já soldið svona útihátíðarsemning. Það voru samt bara allir að spjalla á þessari mynd þó það líti út fyrir að allir séu að dansa fugladansinn.

Já Helgu fannst þetta barasta fínt rauðvín. Svipað gott og það sem var í hinni tunnunni.

Addi og Conrad að tjilla. Addi smakkaði ekki neitt en hann fékk samt sprite og snarl. Þetta er síðasta myndin sem til er af peysunni sem hann heldur á, hún gleymdist nefninlega í þessum græna stól.

Hádegismatur með rauðvínsflösku.

Við og Conrad…voðalega erum við eitthvað mikið að knúsa hvert annað þarna. Greinilega glöð að hittast aftur.

Það voru mjög misjafnir “vín-bæjirnir”…þessi var mjög sveitó, bóndinn setti bara svona tvær keilur fyrir draslið sitt svo túristarnir færu nú ekki að gramsa í því. Flottur pallbíllinn!

Það er greinilega vetur því við sáum ekki eitt einasta vínber

Þetta er inn í einhverri skemmunni, nóg að víni. Þarna var einvígi, tvö vín að smakka og svo átti maður að gefa öðru hvoru stig.

Addi var búin að týna peysunni og hann sofnaði í grasinu. Helga var komin með ógeð á rauðvíni og sat bara í grasinu og tók myndir.

Gamli að reyna að leggja bílnum áns þess að rispa hann

Sólin farin að lækka…þetta er eins og kirkjugarður, þetta er samt rauðvín in the making…

Addi frekar nývaknaður og alveg að frjósa.

Smakki hópurinn, fremri röðin heldur greinilega að hún sé voða hávaxin. Allir að beigja sig eitthvað skringilega

Komin heim og dauðþreytt eftir heilan dag með fullt af ókunnugu og hressu fólki Þetta er náttúrulega staðan hans Adda þegar hann bíður eftir einhverju. Hann spilar soduko af meiri ákafa eftir því hve svangur hann er…hann er sko að spila í tætlur þarna.

omnomnomnomnom…

Svo daginn eftir fórum við á bílskúrssölu og versluðum aðeins…salatskál, kokteilpinna og YAMAHA from the 80′s. Helga heldur á snúrukassanum.

Við erum svo miklir lúðar..

Þetta var bara fínasta drasl…virkaði vel með hljómgæðum í stíl við aldur og fyrri störf

Helgin er búin og daylight saving time gengið yfir svo nú eru aftur 7 tíma munur á okkur og Íslandi. Helga er að fara heim næstu helgi að gera visa pappírana klára. Það er hrikalega fyndið hvað verður í töskunni hennar á leiðinni…fullt af bleyjum, dvd diskar, lyf, bækur um líkamsþjálfun, neðansjávarmyndavél og fleira skemmtilegt dót.

Þetta fer á veraldarvefinn án allt yfirlestrar. Það verður lagað síðar ef þörf þykir.

yfir og út!!

Í dag, sunnudag, langaði okkur svo að fara eitthvað út úr bænum svo við ákváðum að reyna að finna klifurstaðinn Castle Rock sem er hérna rétt hjá.

Við keyrðum í svona klukkutíma og svo var labbað af stað. Við vorum með einhverjar leiðbeiningar skrifaðar niður sem Addi fann á netinu, þær voru bara eitthvað bull og leiddu bara til hjónabandserja í miðjum skóginum.

Við ákváðum í staðinn að fylgja bara almenna göngustígnum og sjá hvað við finndum og viti menn, bara fullt af klifrurum og steinum.

Addi er svo vanur að vera einn að klifra í útlöndum að hann gekk bara að næsta manni og bað um leiðbeiningar, sá hét Kent, grunnskólakennari frá San Francisco og virtist vera til í að vera guide-inn okkar, sagðist vera feginn því þegar hann er með spottara (sá sem passar hinn þegar hann dettur) þá geti hann gert erfiðari og skemmtilegri leiðir…win-win.

Hann og Addi klifruðu semsagt saman næstu 3 tímana á meðan ég horfði á, fór í göngutúr og reyndi að fara í sólbað, það gekk ekki mjög vel, skógurinn var fyrir sólinni.

Addi að taka einn probbann í nefið (ég er að reyna að tala eins og alvöru klifrari).

Kent að passa kallinn.

Addi var soldið lofthræddur þarna á toppnum en það var of seint að hætta við…nú er bara að toga sig yfir brúnina eða detta afturábak niður.

Hann var svo snöggur að ég rétt náði að taka mynd af rassinum og hælunum :O

Kallinn á leiðinni niður aftur…soldið uppgefinn! Svo fór ég bara í göngutúr…

Varð að taka mynd af sjálfum mér fyrir þetta blogg þar sem eiginmaðurinn var upptekinn, þessi var ekki alveg nógu góð, næsta er betri…

Ég var nátturulega ómáluð þar sem ég ætlaði svoleiðis að tana í skóginum. Mamma, pabbi og Gunna voru nefninlega að gera grín að mér í morgun á Skype af því ég er ennþá svo hvít hehehe

Svo héldum við aftur í bílinn og þá tók Addi nokkrar myndir af mér fyrir þetta blessaða blogg..ég er nú ekki að gera neitt sérstakt þarna, bara að reyna að pósa og vera ekki asnaleg.

Ég er ekki full, bara svo töff!

Addi að taka Dressman walkið…hann gerir það meira að segja í slowmotion, þarf að taka video af því næst

Tekið út um topplúguna á leiðinni heim. Þetta svæði er í hæðunum fyrir ofan Silicon Valley svo það eru fullt af ríkmannlegum stórhýsum í skóginum sem allir CEO-arnir eiga, með hesthúsi og sundlaug og svoleiðis fíneríi. Ekki slæmt að búa hér, svo eru þeir allir á sportbílum svo annar hver bíll í skóginum er Ferrari eða eitthvað svoleiðis fansípans.

Var að reyna að taka mynd af einhverju útsýni á leiðinni niður.

Vonandi var helgin góð á Íslandi. Ég frétti nú að Siggi Stormur hefði farið í fýlu og dregið sig út úr nýja flokknum hennar Lilju Móses…sel það ekki dýrar en ég keypti það!

Djók, það er nú eiginlega líka allt að drepast úr hversdagsleika hjá okkur. Addi vinnur og ég fer í leikskólann á morgnanna. Svo tek ég til og feisbúkka eftir hádegi, elda svo uppúr kl 6 og er tilbúin með matinn á slaginu 8 þegar eiginmaðurinn kemur heim með lestinni (já alveg eins og í Mad men). Ég er næstum því alltaf með blásið hár og í rósóttum kjól með svuntu.

Crescent Park

Ég er að sjálfboðast, eins og ég nefndi í síðasta bloggi, í leikskóla sem heitir Crescent Park og er frekar “fínn/dýr”. Ég veit ekki alveg hvað þessi leikskóli rukkar en sambærilegir leikskólar rukka svona 150-200 þúsund fyrir allan daginn, 5 daga vikunnar. Það er skrítið að sjá skóla sem virðist hafa nóg á milli handanna og hefur ráð á nokkrum ipad, macbook tölvum, og allskonar myndavélum og videogræjum. Leiskólinn er alveg rosalega fallegur og vandaður efniviður í hólf og gólf. Það eru milli 50 og 60 börn í leikskólanum en svona 25% fara heim í hádeginu og einhver hluti barnahópsins er hluta vikunnar, t.d. mán-mið-föst. Það er svo mikil SNILLD að hafa alltaf svona gott veður og það auðveldar lífið bara, sérstaklega hjá leikskólakennaranum hehe. Þegar börnin mæta á morgnana fara þau beint út í garð og eru þar í leik til kl.9:30. Það er fjölbreytt leikefni, þar er td. alltaf málningastöð, teiknistöð og efniviður til hlutverkaleikja (það fíkur ekkert :O). Fram að 9:30 eru kennararnir að skiptast á að setja upp sína stofu. Þeir setja upp “provications” á 2-3 stöðum í hverju rými en svo er auðvitað allt annað í herberginu aðgengilegt börnunum. “Provication” (ögrun) er efniviður sem kennari setur upp og með því reynir hann að hvetja til rannsókna á einhverju ákveðnu efni eða dýpka leik barnanna á einhvern hátt.

Maður kemst varla hjá því að vera oggupínu abbó en ég ætla samt ekki að vera neitt vanþakklát sko, ég er fegin að lifa í þessu félagskerfi heima þar sem allir hafa möguleika á gæðaskólum (mismiklum gæðum, en gæðum þó). Hér er náttúrulega ekkert niðurgreitt svo það er aðeins hluti fólks sem hefur efni á plássi á góðum leikskóla. Svo eru auðvitað möguleiki fyrir tekjuminna fólk að fá pláss á ódýrari leikskólum á vegum hins opinbera sem mér skilst að séu oft á tíðum varla börnum bjóðandi.

“Under the radar”

Það er allaveganna algjör snilld að fá að vara í svona sjálfboðavinnu í einhvern tíma. Ég má ekki bera ábyrgð á hóp barna, vera ein með þeim í herbergi eða neitt svoleiðis, svo ég er í nokkurskonar lúxus hlutverki, plús það að “vinnutíminn” er algjörlega sveigjanlegur eftir mínu höfði. Leikskólastjórinn er mjög fínn og vildi helst af öllu að ég myndi læra eitthvað og myndi finna mér verkefni sem hagnast bæði mér og þeim.

Það sem hefur komið mér mest á óvart er hvað ég átti erfitt með að tala við krakkana. Það er einhvernveginn annar orðaforði sem maður notar í vinnunni og ég hef bara aldrei áður verið kennari á ensku en ég held að ég sé að ná þessu….

• careful = vanda sig
• go pottie = fara á klósettið
• do you have any ideas about that = hvað finnst þér
• cleanup = taka til

Í augnablikinu er ég að vinna að nokkrum skráningum, bæði skriflegum “skyggingum” og videoum af börnum sem eru “under the radar”. Það eru börn sem fer lítið fyrir í daglegu starfi, þau eru sjálfum sér nóg, lenda sjaldan/aldrei í árekstrum og leita sjaldan til kennaranna. Leikskólakennarar eru oft í vandræðum með þennan hóp barna því þau verðskulda athygli okkar jafnmikið og öll hin en það er oft fjandi erfitt að veita þeim hana nema með mjög öguðum og faglegum vinnubrögðum (þarna kem ég sterk inn hehehe).

Allaveganna þá er ég að fást við þetta á morgnana og svo er ég líka að undirbúa grænmetisgarð með börnunum. Þetta er að verða ansi flott hjá okkur. Við erum búin að taka samtals 6 daga í að hreinsa gamlar rætur úr moldinni því reiturinn var stútfullur af gömlum sumarblómum, illgresi og myntu (sem er eiginlega illgresi). Það hefur gengið á ýmsu og stundum eru ormar bara miklu meira spennandi en rætur. Ég er svolítið hrædd um að það séu engir maðkar eftir fyrir grænmetið

Ég á nokkrar myndir úr leikskólanum en má ekki setja þær á opið vefsvæði, ef einhver vill fá þær í pósti látið mig bara vita

Reggio Emilia ráðstefna í Google

Ég fór á ráðstefnu um þar síðustu helgi. Þar fékk ég að skoða 2 Google leikskóla. Þeir voru líka mjög flottir. Þeir eru mjög “faldir”, það er ekki hægt að finna neitt um þá á netinu, ekki neitt, ekki einu sinni hvað þeir heita, ekkert, reynið bara!

Stelpa sem ég hitti á ráðstefnunni sótti um vinnu þar í haust en var bara með grunsskólakennarapróf svo hún fékk hana ekki, hún er núna í kvöldskóla að bæta við sig e-m einingum til að fá leikskólakennara réttindin. Allaveganna, maðurinn hennar vinnur hjá Google og hún var að segja mér að það er ekki möguleik að skoða skólana né fá neinar upplýsingar um þá nema vinna hjá Google og sé nýbúin að eignast eitt stykki barn.

Það var gaman að sjá skólana, þeir hafa greinilega fjármagn og góðan hóp fagmanna. Á ráðstefnunni voru líka fyrirlestrar frá tveim ítölskum gellum (Amelia Gambetti og Lella Gandini) þær eru alltaf skemmtilegar og með því að sjá skráningar frá Reggio þá einhvernveginn finnur maður kjarnann aftur. Það eru alltaf einhver markmið sem ég set mér, bæta þetta, æfa mig í þessu og efla starfið svona, en það er einhvernveginn ekki alveg það sama og finna fyrir kjarnanum í starfinu… svo gott að finna kjarnann aftur. Það er ekki eins og ég gleymi honum, hann bara dofnar aðeins í öllu amstrinu. Jæja ég ætla ekki að drepa alla úr leiðindum (þ.e.a.s. þá sem hafa ekki áhuga á leikskólamálum) .

Myndir!

jjjeeii (þetta verður soldið langur póstur) Einhver vildi sjá myndir af íbúðinni og húsinu….gjössovel:
Það er íbúð númer 27

Hérna eru bílastæðin…interesting! Addi sannfærði Greg um að hann þyrftir endilega bílastæði með íbúðinni þó svo hann væri ekki enn búin að fá sér bíl Það stendur flesta daga autt, úps.

Við eigum semsagt eiginlega engin húsgögn…svo hressandi

Eins og sést eru pappakassar mjög nytsamlegir.

Einhver lesandi vildi fá fleiri myndir af okkur…hér erum við Helga.

Svo á sunnudaginn fór Addi á undan mér í klifur (hann vildi ná 4 tíma æfingu…omg nörd), svo ég fór á Bóndamarkaðinn. Það er svo gaman…myndir segja meira en 1000 orð, var það annars ekki svoleiðis…

ójá btw…ég fór í mest töff skónum mínum (Erla María blikk)

 Það voru tónlistarmenn og maðurinn með hvíta hattinn er bara að tjilla, held að hann sé rótarinn eða eitthvað…

Þessi kann að gera skilti sem selur…verst að ég gleymdi að gá hvað hann var að selja, tékka á því næst þegar ég fer.

Allskonar furðulegir sveppir, allt löglegt samt, held ég!

Þessi elska vildi alls ekki eiga afganginn, lét mig fá eina sæta kartöflu í viðbót..”then I’m happy and you happy ”

Svo er hægt að kaupa ungplöntur og bara rækta sjálfur…stefni að því, erum bara enn að spá í að flytja svo ég ætla ekki að legja mér garð strax.

Shííss, ég verð að borða salat á hverjum degi í þessari viku ef ég á að ná að klára þetta.

Eftir verslunarferðina fór ég með lestinni í Planet Granite, til Adda. Hann var búin að klifra nóg svo hann kom með mér í jóga. Ég ætlaði að taka myndir í klifrinu en gleymdi því svo ég tók myndir af okkur í lestinni á leiðinni heim, það var orðið ansi dimmt. Við þurftum að sitja í sjónfæri við hjólið hans Adda (svo við gætum gripið þjóf ef hann læti sjá sig). Þess vegna fengum við ekki sæti saman.

VÓ…nærmynd!

Bless í bili…Helga (Addi biður að heilsa )

Addi vinnur og vinnur og vinnur og við reynum að vakna snemma um helgar svo við getum gert eitthvað skemmtilegt
Í dag (laugardag) fórum við að kaupa hjólið sem við fengum á 11 þúsundkalla og svo fórum við í hjólatúr í sólinni niður að San Fransisco bay og svo Indverskur hádegismatur. Já,  hver helgi getur verið eins og sumarfrí ef maður bara drullar sér af stað

Allaveganna…Helga er búin að vera með tré á heilanum alla vikuna og tekið myndir af því sem snertir hjartað og lyftir andanum.

ber á sterum..

bólutré og skemmtilegir skuggar..

bara tré í potti…soldið stórum potti.

Það væri nú ekki amarlegt að fá svona sendingu í sumarbústaðalandið…ekkert að bíða í 10 ár, fjandinn hafi það!

Ég (Helga) stóð þarna og var að leita að götuskilti…átti nefninlega að fara Palm Drive að Campus Drive. Svo horfði ég upp og sá að þetta hlyti að vera palm drive hehehe

svo krúttó..

Hipstertré…fellir börkinn þegar hinir fella laufin.

Einhverskonar sýbrus….stóóór!

VOR!!

Addi keypt sér nýja klifurskó og elskar þá eins mikið og hægt er að elska skó! Klifrar eins og ballerína í þessum elskum…kannski koma klifurmyndir bráðum ef við skellum okkur í klettana fljótlega.

Það var ósk um myndir af húsinu okkar og fleiri af okkur, við sjáum til hvað næsta vika hefur að bjóða….
LOVE!

og svo á leiðinni úr strætó fundum við þessi hús….þau eru dásamleg og skemmtileg!

seeya!

Við ætlum sem sagt að endurvekja gamla bloggið sem hefur reyndar verið opið en óvirkt síðan við vorum á Indlandi. Þetta verður nú ekki beint ferðablog lengur en við erum samt nokkurnveginn á ferðinni og langt frá Íslandi svo þetta sleppur.

Við erum allaveganna komin út og búin að vera í tvær vikur í Silicon Valley ííhaaa!
Það er svo sem ekki mikð búið að gerast hérna síðan við yfirgáfum landið kalda. Við erum reyndar búin að fara til SF (San Francisco) um hverja helgi alveg glatað af því þá eyðum við alltaf of miklum pening. Við ætluðum sko ekki að fara núna um helgina en svo var vinnan hans Adda að fara á Taco crawl í Mission svo við skelltum okkur auðvitað með. Mission hverfið í SF er sem sagt hipsterahverfið þar sem ekkert er flott og fínt bara alvöru og töööff. Þar eru bestu mexicosku skyndibitastaðirnir svo við röltum á milli þeirra og fengum okkur eina taco á hverjum stað. Taco er sem sagt ekki eins stór og burrito….bara svona eins og undirskál, svo setja þeir kjöt, salsasósu, hráan lauk og kóríander…GEÐVEIKT GOTT.

Þessi fyrsta blogfærsla er samt bara svona nokkrar myndir af okkur, hverfinu okkar og smá af SF.

Bílaverkstæðið á móti húsinu okkar…ekki mjög sjarmerandi nágrannar en það er allaveganna aldrei vesen á þeim.

Næsta gata, hverfið heitir víst old Mountain View, veit ekki meira um þá staðhæfingu en það eru allaveganna stór og gömul tré hérna inn á milli þó svo húsin séu frekar venjuleg.

Garðurinn hjá einum grannanum…frekar skrítið!

Einn með metnað.

Einn súper venjulegur!

Svo er verið að byggja hús úr spónaplötum í hverfinu okkar…vel gert herra smiður, þetta á eftir að standa af sér alla jarðskjálfta!!

Vonarstræti og Kirkjustræti

Helga: OK, svo tók ég nokkrar myndir þegar ég hjólaði til Adda í vinnuna. Það eru næstum því 9 km þangað svo JÁ ég er mjög dugleg að hjóla. Fór meira að segja tvisvar í síðustu viku, ha, það gera 36 km!!! En já þetta er á jafnsléttu í logni svo það er gerlegt
Ég hafði myndirnar aðeins minni svo þessi blogfærsla verði ekki 36 km löng.

Þetta er Castro Street, down Town Mountain View. Hér eru aðallega kaffihús, veitingastaðir og einhverjar búðir. Frekar kósí og rólegt…hún er samt ekki alltaf svona tóm.

Krúttlegt hús á leiðinni…það var svo kósí og kúrði undir tré.

California Avenue…stóra gatan sem ég hjóla næstum helminginn af leiðinni. Er með hjóla akrein þarna svo það er ágætt!

Fjölbýlishús með leiguíbúðum, fullt af svoleiðis og mjög misjafn standard. Þetta er örugglega svona frekar ódýrt giska ég.

Já þetta er líka við California Avenue…veit ekki hvað þessi er að pæla!

Göngubrúin og stýrið á nýja hjólinu mínu.

Þetta er vinnan hans Adda og hjólið mitt góða. Kannski fáið þið að sjá betri myndir af hjólinu mínu seinna, ég veit að allir bíða spenntir vúpppí!

Fórum í einhverja bókabúð með notaðar bækur þegar við fórum að fá okkur að borða. Ljótasta bókabúð í heimi :O

Jæja…nokkrar myndir frá SF. Við tókum Zipcar í einn dag, fórum í Wholefoods, Wallmart og nokkrar búðir í San Francisco. Kíktum líka aðeins á ströndina sem var frekar köld en mjög falleg. Allaveganna hér eru nokkrar myndir , stundum tók Helga bara út um gluggann á bílnum. Það er svo sem ekki mikið að segja frá þessari ferð…það er líka svo leiðinlegt eitthvað að skrifa svona aftur í tímann.

Ok…Addi keypti sér upphífingarstöng í Wallmart sem heitir “Perfect MULTI GYM”. Ekki beint fjölbreytt, upphífingar, armbeygjur og magaæfingar

Mjög furðuleg blanda, hvalir og stripparar í sama húsinu???

Gömul og flott hús á besta stað í SF, með útsýni yfir brúna!

Jæja, við tókum engar myndir núna um helgina en þetta er líka komið gott í bili. Nú vitið þið nokkurn veginn hvernig þetta lítur út allt saman. Svo verða smáviðburðir og annað daglegt líf myndað og sett hérna annað slagið eða eftir pöntunum.

lifið heil

Það er alveg ótrúlegt hvað þetta stóra, fjölmenna land er yndislegt og hörmulegt á sama tíma. Það er ekki hægt að lýsa í svona litlu bloggi öllum þeim tilfinningum og hugsunum sem fljúga í gegnum hugann. Helstu hörmungarnar eru fátæktin og lítið virði manneskjunnar en þetta er ekki hægt að mynda og ekkert skemmtilegt að mynda. Hér höfum við aðallega verið að setja inn skemmtilegar myndir, bæði fyrir ykkur til yndisauka og fyrir okkur til þess að halda smá dagbók. Við höfum haft mjög gaman að þessu  og geggjað að fá svona frábær viðbrögð allra sem lesa.

Takk fyrir okkur og sjáumst í næsta ferðabloggi….dadadara hvar verðum við þá??

Þetta er kvikindið – ég er því miður ekki með mynd af henni með lappirnar úti, svo full stærðin sést ekki vel.

Heimildarmyndin:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ElL9CRS2iI0]

Það var svaka flugeldasýning á gámlárskvöld, svipaður pakki og aðfangadagskvöld samt. Allir sátu í hring og svo var hlaðborð.

Ég er kominn með kvef.

Hér eru svo nokkrar myndir frá klifri.

Flott mynd

Petter reynir á sig af öllum krafti.

Scott, ljósmyndari sem vinnur í Mumbai

Önnur góð af Petter

Tomi Lindroos veltir fyrir sér klifrinu.

Þetta er Erin frá Ástralíu

Tomi aftur, rústar leiðinni

Það var setið hring í kring um varðeld. Það var rosa fínt hlaðborð að indverskum sið, en samt með svínakjöti, sem var sérstaklega velkomin viðbót við matarflóruna.

Síðan var secret-santa leikur þar sem allir fengu að gefa einhverjum gjöf, en enginn vissi hver gaf gjöfina. Ég man ekki hvað Helga fékk, ég fékk kókosolíu sem var alveg að renna út og svo fengum ég og Petter rauðar og fjólubláar þröngar teygjubuxur, svona eins og klifrað var í á áttunda áratugnum… frá Helgu og Ceciliu, einhver svaka húmor í gangi. Það sem þær bjuggust samt líklega ekki við er hvað við erum búnir að nota þær mikið.

Svo enduðu herlegheitin auðvitað á brjáluðu fylleríi og þá var meðal annars farið í Crash-pad stacking leik. Sem útleggst líklega sem: Dettidýnustöflunarleikur á íslensku…

Myndirnar frá jólunum eru frekar dökkar og erfiðar, það verður að hafa það. Síðan fylgja með ýmsar klifurmyndir.

Sopið á jólasúpu, Pála, Eskild, Conrad, Chico, Jimbo, Jennifer, Ben, Vincent

Verið að baka kartöflur

Jólahlaðborðið, Thakkur pósar

Katarin, Wulfgang, Andrew, ekkiviss og Duncan

Cecilia, Oscar og manekki sorry

Jólasveinninn í ár: Flöskuþembill

Einhver heppinn fær gjöf

Vincent var verulega ánægður með sína gjöf

Við gáfum starfsfólkinu nýja krikket kylfu, því þeirra hafði brotnað nokkrum vikum áður.

Cool, lol

Og í dettidýnustöflunarleik

Kaare og Andrew stóðu sig lang best að mínu mati

Hvolpar komu í heiminn

Flugvélin, ég varð að lauma einni mynd af henni þarna inn

Jakob í flugvélinni

Hetjuliðið þruman að pósa upp á klett

Tomi Lindroos

Manni hlýtur að líða örugglega með tvo menn í hetjubúning að spotta mann

Ég að reyna að klifra Crystal Ball

Ég að reyna meira að klifra Crystal Ball… ég hef enn ekki klárað það